|
|
| Sa dakong sikatan ng masayang araw May lupang sagana’t puspos ng kariktan Na sinisiphayo ng palalong asal Nang makapagliligtas kapalad-palaran Sa dakong sikatan ng masayang araw May lupang sagana’t puspos ng kariktan Anong gawin ko dusa sa libis kong parang Tanging yamang bayan ko, lupang minamahal Mawalay sa kaniya’y ang laking sakit Salat sa ligaya’t, maging sa pag-ibig Araw ay malamlam, at malumbay ang langit Aba kung mamatay, na ’di ka masilip | Where the joyful sun rises Lies a land abundant and full of beauty That is oppressed by a proud character From which we long to be free Where the joyful sun rises Lies a land abundant and full of beauty Whatever suffering I must endure My only treasure is my country, the land I love To be parted from her is such pain Wanting in joy and in love as well The sun is dim, the sky is in sorrow What a pity to die without seeing you |
Source:
Kundiman ni Rizal (1997). Tawid Publications.
The Diversity of Philippine Music Cultures